İlk olarak sizlerle bir yazımızı daha paylaşmanın haklı mutluluğu içerisinde selamlıyorum.
Konumuz tabii ki olmazsa olmazımız Kardemir Karabükspor. Az önceki mutluluğumu maalesef Karabükspor için söyleyemem elbette. Göründüğü üzere Kardemir Karabüksporumuz devre arasında kendinden pek te bir şey kaybetmemiş aslında. Artık öyle bir şey ki içimizden geçen, her maçtan 1 puan alsak Yaa Rabbi Şükür demek. Hoş onu da alamıyoruz ya neyse.
Peki bu takım niye böyle? Neden hep ilk golü atan rakip takım oluyor?
Yada onu da geçtik hadi, ne den ilk golü yediği anda takımdaki disiplin bir anda bozuluyor. Takım adeta dağılıyor.
Neden herkes kendi edasında?
Bu takımda şöyle bir gerçek var ki bu konuda kimse kızmasın da gücenmesin de, ama takımda acaba kaç futbolcu Karabükspor başarısı ve geleceği için varını yoğunu ortaya koyuyor?
Akıllarda hep bir... “?”
Acaba… Acaba… Acaba…
Acaba Karabükspor kaç gol yiyecek?
Acaba bu hafta bir sürpriz yapar mı?
Vatandaş hep tedirgin. Bazı kesimler ise "gol atsak yeter, yenilsek te olur alıştık zaten" diyor.
Şimdi gelelim geçtiğimiz Salı günü oynadığımız Sivasspor karşılaşmasına.
Öncelikle Sivasspor' u can-ı gönülden tebrik ederim. Resmen "Yiğido" olmuş her bir futbolcusu. Kamil Grosicki ve Milan Cerny bile yabancı olmalarına rağmen sanki 40 yıllık Sivaslı gibi takımla uyumlular.
Peki bu uyum neden Karabükspor'a olmuyor? Uyum da bir kenara artık, takımda ruh yok ki bir kere.
Tekrar dönelim Sivasspor maçına.
Kardemir Karabükspor her maçın başında aynı şeyi yapıyor. Maçın ilk 10 dakikasında o kadar güzel mücadele ediyor ki aklımızdan galiba bu maçtan galip ayrılacağız diyoruz, Peki ya sonrası...
Bir kere gol yemeyi çok seviyoruz. Karabükspor'un bu sezon ki en büyük başarısı demeliyiz sanırım ki gol yeme özelliği. Rakibin her maç mutlaka bir golü var Karabükspor'a. Sivas maçında belki de son kez şans bulan Ali Kuçik daha ilk yarıyı bile tamamlayamadan yerini "SİNAN KALOĞLU"na bırakıyor. Hiç kusurumuza falan bakma ama Bülent Hocam bu konuda sanırım tamamen zıt düşünüyoruz seninle. Daha önceki tabirimiz de Sinan için pili bitmiş Sinan idi, hala da öyle. Mehmet Batdal'ın mı yoksa, Sinan'ın mı gitmesi gerekirdi diye düşünmüyor da değiliz hani. Galiba herkes bizimle aynı düşüncededir.
Yeni transferler katkı sağlarlar mı, o da ayrı bir soru işareti, ancak bir değerlendirme yapmak gerekir ise şayet Ankaragücü'nden alından Güven Varol'un sol kanatta Erdem ve Hamza'dan daha başarılı olacağı kesin. En azından rakibin ataklarına karşı müdaafası daha iyi olacaktır. Yine Formda bir Mustafa Sarp'ın da Birol ve Hakan'dan daha katkılı olacağını düşünüyorum.
Umarım yanılmayız. Karabükspor'da daha önce de ismi duyulan Anıl ile bu aralar ismi geçen bir diğer isim de Fransa Lig 1’in Nice takımında forma giyen savunma oyuncusu Mabiala ile 2.5 yıllık anlaşma imzalandı. Temennimiz Karabükspor’u hak etmedikleri bu durumdan kurtulmasında katkıları olması yönünde. Bu dakikadan sonra yapılacak transferler o kadar yerinde olmalı ki o eski özlediğimiz Karabükspor'u bize yeniden izletsinler.
Rakipler puan alırken, Karabükspor'un puan dağıtması ise adeta intihara ön hazırlık.
Artık gurur ve takıma sadakat gösterme zamanı.
Aldıklarının hakkını ödeme zamanı.
Samsunspor'a evinde puan bırakan Gençlerbirliği'nden puan alma zamanı.
Gençlerbirliği'nden alınacak 3 puan, bir sonraki Galatasaray ve Trabzonspor gibi güçlü rakiplerin karşısına daha güçlü çıkmak demektir.
Haydi Karabükspor artık taraftarına futbol izletme zamanı.
Artık taraftarının yüzünü güldürme zamanı.
Haa! Zaman zaman diyoruz ya hani.
Zamanımızda oldukça kısıtlı…
